» Uprawa grzybów » Amatorska uprawa shiitake - inkubacja curing

Amatorska uprawa shiitake - inkubacja curing

Dodał: Wiesław Kamiński (zenit)

 
[IMAGE] Zapraszam do zapoznania się z nową metodą uprawy grzybów shiitake.

Amatorska uprawa shiitake  METODA PROWADZENIA

Amatorska uprawa shiitake 
METODA PROWADZENIA : INKUBACJA Z CURING CZYLI SUSZENIEM

Shiitake uprawa w domu (uprawa Aszy)


Autor opracowania : Wiesław Kamiński 
Konsultacje : Farma Grzybów "Gałązki Małe"

Galeria foto

W amatorskiej uprawie shiitake zazwyczaj w warunkach domowych, przy metodzie prowadzenia: plonowanie na białej kostce, istnieje spore ryzyko nieutrzymania odpowiednich parametrów środowiskowych dla poszczególnych faz uprawy. Na skutek zbyt małej wilgotności, szczególnie w okresie indukcji (tworzenia się zawiązek), może dojść do nadmiernego przesuszenia powierzchni kostek, co w rezultacie powoduje zasychanie zawiązek i w efekcie końcowym brak plonowania .

Pierwszy rzut z białych kostek jest wyjątkowy i wymaga strategii zupełnie innej niż późniejsze rzuty. Wyczucie czasu jest najważniejsze (krytyczne). Jeśli ktoś nie jest uważny, okazja (możliwość) mija, co w rezultacie powoduje znaczne zmniejszenie owocowania lub jego całkowity brak.  W czasie inkubacji zewnętrzna powierzchnia zagrzybionego substratu jest gładka, płaska i przylega  równo do powierzchni polipropylenowych toreb. Potem czeka się 20-25 dni, aż kostki zaczynają wyginać się w nieregularne, wyglądające jak pęcherzyki, powierzchniowe formy ( niektórzy producenci nazywają ten proces „blistering”, czyli pokrywanie się pęcherzykami lub „popcorning” ). Te formacje są prekursorami pirimordiów.

Metoda inkubacja z curing  daje głównie grzyby średniej i dobrej jakości oraz rezultaty w postaci najwyższego całkowitego plonu. Przy tej metodzie natomiast  grzyby mają skłonność do drobnienia w pierwszym rzucie i oczywiście wydłuża się czas uzyskania plonów.

Przy amatorskiej uprawie metodą curing, ostatnia faza inkubacji odbywa się u hodowcy 

Producent podłoża powinien określić  czas otwarcia torby. W praktyce jest to najczęściej zapis na torbie z podłożem lub naklejona etykieta z datą .

Optymalnym okresem dojrzewania kostki u hodowcy jest okres około 10-14 dni. W  tym okresie kostka przystosowuje się do nowych warunków środowiskowych. Optymalne warunki dla tej fazy to temperatura pokojowa 20-24 C  i naturalne oświetlenie. Jeżeli producent podłoża nie określił daty rozcięcia worka, należy to zrobić w momencie, kiedy kostka jest częściowo zbrązowiona  30-50% powierzchni i z silnym popcorningiem ( guzełki) .

  

Do tego momentu cały czas worek jest zamknięty. Fotografie przedstawiają kostki bez torby polipropylenowej w celu uzyskania lepszej jakości zdjęcia.

Jeżeli nastąpiło częściowe zbrązowienie kostki, to jest to sygnał do rozcięcia worka 

Po rozcięciu worka ( rys.) kostkę pozostawiamy w takim stanie na około 7 dni w warunkach pokojowych, temperatura 20-25 C, wilgotność  40-50 %. W tym czasie kostka traci częściowo wodę i powierzchnia kostki jest lekko przesuszona. Po okresie około 7 dni do worka wlewamy zimną wodę, do takiego poziomu, aby substrat był całkowicie zanurzony.

Niewchłoniętą wodę z worka usuwamy po 10-12 godzinach, a następnie zdejmujemy całkowicie worek polipropylenowy, a kostkę substratu umieszczamy w przeznaczonym do tego celu miejscu, pozostawiając ją bez osłony foliowej. Kostkę substratu przetrzymywaną w warunkach pokojowych  2 razy dziennie spryskujemy wodą i oczekujemy na pojawienie się owocników. W ciągu 7-10 dni powinno pojawić się obfite plonowanie. Kolejne rzuty uzyskujemy tak jak przy tradycyjnej metodzie uprawy (suszenie, moczenie, tworzenie zawiązek i owocowanie) opisanej w zdjecia/klub_shiitake/instrukcji .

 

 

 

 

 

 

 
Komentarzy (0) | 5.03.2005 | Drukuj | Poleć znajomemu

Napisz komentarz:

Zaloguj się by dodać komentarz.