Piestrak jadalny Choiromyces meandriformis

Index polski Index łaciński

Galerie obrazkowe grzybów

Piestrak jadalny - Choiromyces meandriformisPiestrak jadalny - Choiromyces meandriformisPiestrak jadalny - Choiromyces meandriformisPiestrak jadalny - Choiromyces meandriformisPiestrak jadalny - Choiromyces meandriformisPiestrak jadalny - Choiromyces meandriformisPiestrak jadalny - Choiromyces meandriformisInne grzyby podziemne

Owocnik
- bulwiasty; osiągający wielkość pięści, 5-8 cm; barwy jasnobrązowej lub żółtawobiałej; powierzchnia bez wyraźnej skórki, przeważnie gładka, czasem porysowana, spękana; w stadium dojrzałym wystaje z ziemi przeważnie tylko 1/3 owocnika; wnętrze piestraków jest charakterystyczne, posiada marmurkowaty deseń w postaci brunatnych żyłek na szarym tle. Piestraki należą do workowców. Ponieważ większość z nich rośnie całkowicie pod ziemią, przeciętny zbieracz prawdopodobnie nigdy ich nie spotka.

Miąższ - dość silny i przyjemny zapach zwabia owady, które przyczyniają się do rozsiewania zarodników.

Zastosowanie - grzyb jadalny, bardzo smaczny i wysoko ceniony (zwłaszcza młode owocniki), nadający się do suszenia.

Występowanie - w lasach liściastych jak i iglastych, przeważnie na glebach wapiennych, pod dębami. Pojawia się pod koniec lata, lipiec-wrzesień.
Grzyb w Polsce bardzo rzadki, mało znany, bo trudny do znalezienia, zasługujący bardziej na ochronę niż na użytkowanie.

Uwagi - z moich obserwacji wynika, że jest ulubionym przysmakiem małych ślimaków, tych z skorupami na sobie. Mnie jak i mojemu synowi udało się dwa razy znaleźć te grzyby w różnych miejscach. Widać występują te nasze "polskie trufle" w Paśmie Podhalańskim.

Inne nazwy zwyczajowe - piestrzak, trufla biała, piestrak biały, kanior biały, kocia buła, piestrówka.


foto: Zygmunt Augustowski, ...

 

Opracował: Termit J-Szlegier

Ostatnio dodane zdjęcia z tego gatunku

0_20110815-213356-62061400.jpg
0_20110223-201705-21181900.jpg
 

więcej »