Niusy » Ochrona grzybów w Europie » Ochrona grzybów w Europie - Czechy

Ochrona grzybów w Europie - Czechy

Dodał: Hudy

 

Kolejna część cyklu Ochrona Grzybów w Europie. Tym razem kolej na Republikę Czeską.



Mapowanie grzybów wielkoowocnikowych:
Chociaż dane na temat dystrybucji i siedlisk grzybów stanowią podstawę dla ich ochrony, nie ma stałego programu mapowania dla określonych gatunków grzybów w Republice Czeskiej. Nie oznacza to jednak, że nie ma żadnych starań, aby taka mapa grzybów wielkoowocnikowych w Czechach powstała. Krajowa Agencja ds. Ochrony Przyrody, administracje niektórych parków narodowych i obszarów chronionego krajobrazu zaakceptowały grzyby wielkoowocnikowe jako możliwy element ich własnych programów mapowania. Na przykład w latach 2001-2003 Czeskie Towarzystwo Mykologiczne przeprowadziło badania oparte na systemie mapowania wykorzystanym przy badaniu fauny i flory w Parku Narodowym “Cesko-saske Svycarsko”. Podobnie zrobiła administracja Obszaru Chronionego Krajobrazu "Bohemian Karst", która rozpoczęła lokalizacje grzybów wielkoowocnikowych jako część ich programu mapowania. Wiele innych OChK i PN jest na tym samym etapie lub dopiero planuje uznać grzyby w programach mapowania.
Budujące jest, że grzyby zostały uznane jako element programu IPA (Ważne Obszary Równin) a władze odpowiedzialne za ochronę przyrody musiały przygotować dla nich materiały i istotne dane. - (wybaczcie, ale ten Czech ma chyba problem z odpowiednim przekazem informacji w obcym języku :572: - H.)
Z charakteru powyższego programu jasno wynika, że głównie obszary będące pod prawną ochroną są naturalnym przedmiotem zainteresowania w czynnościach mapowania. Oznacza to, że nie ma zainteresowania mapowaniem na pozostałych obszarach, niestety.

Grzyby wielkoowocnikowe w długoterminowych badaniach ekologicznych.
Grzyby wielkoowocnikowe nie są w Czechach często przedmiotem długoterminowych badań ekologicznych (LTER). Mimo to, są pewne próby zachowania powierzchni badawczych w drzewostanach dębowych, bukowych i innych założonych w byłej Czechosłowacji i wliczenie ich do obecnego programu LTER. W efekcie tylko stałe powierzchnie w świerczynach w Karkonoskim PN udało się do dziś utrzymać.
Z obiecującego projektu monitorowania macromycetes w europejskich dąbrowach tylko dwie powierzchnie w Środkowych Czechach były częścią Monitoringu Leśnego w latach 2002-2004, lecz w 2005 r. projekt zaniechano.
W projektach LTER monitoring i badanie grzybów odbywa się na podstawowych powierzchniach 1000m2 lub 2500m2.
W wyniku badań monitoringu swierdzono częściową odbudowę populacji grzybów tworzących mikoryzę w porównaniu do stanu z połowy lat 90 ubiegłego wieku, jak również występowanie w Karkonoszach dotąd nienotowanych gatunków.

Czerwona Lista i Czerwona Księga
Pierwszy materiał do przygotowania Czerwonej Listy grzybów wielkoowocnikowych został pozyskany w Czechosłowacji w 1986 r. jako element pomocny przy podjęciu decyzji, które gatunki grzybów wielkoowocnikowych mają być załączone do Czerwonej Księgi Czechosłowacji. Czerwona Księga, zawierająca przedstawicieli 119 zagrożonych gatunków została później opublikowana (Kotlaba 1993), lecz same prace opracowujące Czerwoną Listę zostały w tamtym czasie w Czechach wstrzymane. Jedyna kontynuowana działalność skupiła się na Rejestrze krytycznie zagrożonych gatunków. Zawierał on ok 60 gatunków grzybów wielkoowocnikowych.
W 2003 r. tylko dzięki działalności Jana Holca i Miroslava Berana przygotowywanie Czerwonej Listy zostało wznowione i wygląda na to, że w 2006 r. uda się zakończyć prace (udało się i w 2007 r. opublikowano, lista tu). Czerwona Lista obejmie ponad 1000 gatunków. Wybór gatunków oparto na najnowszych kryteriach IUCN.

Prawna Ochrona Grzybów oraz praktyka
Od 1995 r. 46 gatunków grzybów jest chronionych prawem. w 2000 r. zaproponowano uaktualnienie, ale udało się ją tylko lekko zmodyfiować w 2002 r.
Poprawka prawa była omawiana ponownie wiosną 2005 r. Zaproponowano jego gruntowny przegląd. W wyniku szerokiej dyskusji lista zawiera teraz 95 gatunków w 3 kategoriach. Jest nadzieja, że poprawka zostanie przyjęta i opublikowana przed 2005 r.

Propozycja poprawki:


1. Krytycznie zagrożone:
Armillaria ectypa
Boletus rhodopurpureus
Bovista paludosa
Catathelasma imperiale
Floccularia straminea
Gomphus clavatus
Inonotus andersonii
Pholiota henningsii
Trichoglossum hirsutum
Tricholoma nauseosum
Amanita friabilis
Boletus regius
Hydnellum aurantiacum
Hydnellum caeruleum
Hydnellum suaveolens
Leucopaxillus lepistoides
Ramariopsis subarctica
Rhodocybe obscura
Rubinoboletus rubinus
Spathularia flavida
Tricholoma pardalotum
Bankera fuligineo-alba
Amanita caesarea
Amanita ovoidea
Amanita vittadinii
Amylocystis lapponica
Boletus moravicus
Boletus rhodoxanthus
Clitocybe barbularus
Geastrum hungaricum
Aurantioporus croceus
Chamonixia caespitosa
Hericium erinaceus
Hygrocybe calyptriformis
Hygrocybe sciophana
Hygrophorus piceae
Montagnea arenaria
Myriostoma coliforme
Omphalina discorosea
Pseudorhizina sphaerospora
Skeletocutis odora
Sparassis brevipes
Suillus flavidus
Tricholoma colossus
Microstoma protracta
Boletus fechtneri

2. Wysoki stopień zagrożenia:
Boletus satanas
Agrocybe stepposa
Boletopsis grisea
Flammulaster limulatus
Flammulina ononidis
Geastrum pouzarii
Gerronema chrysophyllum
Gyrodon lividus
Hericium flagellum
Hydropus atra mentosus
Hygrocybe punicea
Inocybe acutella
Lactarius repraesentaneus
Lactarius spinosulus
Leucopaxillus compactus
Marasmiellus carneopallidus
Microglossum viride
Phaeocollybia christinae
Phellodon confluens
Pseudoplectania vogesiaca
Rhodotus palmatus
Russula helodes
Tricholoma viridilutescens
Tubaria confragosa
Tuber aestivum

3. Zagrożone
Cortinarius praestans
Dermocybe uliginosa
Disciotis venosa
Inocybe jurana
Lentinellus ursinus
Phellinus rhamni
Pycnoporellus fulgens
Ramaria botrytis
Ramaria subbotrytis
Russula alnetorum
Vibrissea truncorum
Xerula melanotricha
Albatrellus pes-caprae
Amanita echinocephala
Camarops tubulina
Cantharellus friesii
Cortinarius nanceiensis
Dermoloma josserandii
Hypholoma myosotis
Phellinus nigrolimitatus
Pluteus aurantiorugosus
Tricholoma orirubens
Urnula craterium
Volvariella caesiotincta

Dopisek dra Hudego:
Zaproproponowana poprawka do tej pory najpewniej nie weszła w życie, bo już wcześniej szukałem i nie ma o tym wzmianki.


Z praktycznego punktu widzenia lista grzybów chroniona prawnie raczej nie chroni przed zbieraniem owocników zagrożonych gatunków, mimo iż uszkadzanie lub niszczenie jakiejkolwiek części jest zabronione. Lista może być szerzej wykorzystana dla ochrony miejsc występowania oraz siedlisk.

Uwagi końcowe

Wygląda na to, że najnowsze opracowania zawierajace grzyby w strategii i projektach IPA mogą wzmocnić pozycję grzybów na gruncie ochrony przyrody oraz pomóc znaleźć fundusze na monitoring. Ta zmiana zdaje się być częściowo rozpoznawalna w ostatnich 3-5 latach. Jest większa skłonność do włączenia badań o grzybach w inwentaryzacyjnych projektach badawczych na obszarach chronionych oraz przynajmniej częściowe ich finansowanie.
Personalne i finansowe objęcie badań mykologicznych staje się problemem dla wdrażania strategii IPA w następnych projektach ekologicznych, jak również w planowaniu zarządzania i ochrony przyrody w rezerwatach, parkach narodowych i na innych obszarach chronionych.


Wkrótce: Dania

 
Komentarzy (1) | 12.01.2010 | Drukuj | Poleć znajomemu

Napisz komentarz:

Zaloguj się by dodać komentarz.