Żółciak siarkowy Laetiporus sulphureus (Bull.ex Fr.) Murrill

Index polski   Index łaciński

Galerie obrazkowe grzybów

Żółciak siarkowy Laetiporus sulphureusŻółciak siarkowy Laetiporus sulphureusŻółciak siarkowy Laetiporus sulphureusŻółciak siarkowy Laetiporus sulphureusŻółciak siarkowy Laetiporus sulphureusŻółciak siarkowy Laetiporus sulphureusŻółciak siarkowy Laetiporus sulphureusInne grzyby nadrzewne

Tu więcej zdjęć

( Polyporus sulphureus )

Owocnik - przyrastają bokiem do drzewa; szerokości od 50 do 300 mm; koloru siarkowożółtego, złotopomarańczowego, lub pomarańczowego; starsze egzemplarze są jaśniejsze, białawe lub białoszarawe; w kształcie wachlarzowatym lub półkolistym, stosunkowo płaski; powierzchnia matowo-zamszowata i zawsze kremowo-żółtawo oszroniona; brzeg delikatnie podwinięty, często falisty, głęboko popękany, płatowaty, zaokrąglony, a niekiedy ostry; owocniki narastają na siebie dachówkowato lub tworzą rozety.

Pory - o zabarwieniu rurek; w kształcie okrągławe; bardzo drobne, od 3 do 5 szt. na 1 mm2; młode mogą być pokryte żółtymi kropelkami.

Rurki - bardzo małe, o długości od 1 do 4 mm; barwy siarkowożółtej; zwarte z miąższem.

Miąższ - koloru żółtego lub żółtawego, białawego, kremowego, a także bladołososiowego, wyblakły po obumarciu; grubości od 4 do 30 mm; młody w dotyku miękki, soczysty i mięsisty, po zamarciu kruchy, łamliwy i lekki; w smaku kwaskowaty, a na starość gorzkawy; zapach nieprzyjemny, kwaskowaty.

Zarodniki - w wysypie barwy słomkowożółtej, szybko blednące do białego.

Występowanie - pospolity, występuje od maja do września; najczęściej porasta stare zaniedbane drzewa; w lasach poraża najczęściej dęby, wierzby, topole, rzadziej klony i olsze; w sadach występuje na gruszach, śliwach i orzechach; spotykany często na przydrożnych drzewach i w parkach; porasta w bardzo dużych skupieniach.

Uwagi. - jedni twierdzą, że jadalne są młode owocniki, inni, że jest niejadalny.

Surowe owocniki są trujące !

Niebezpieczny pasożyt. Bardzo szybko poraża drzewo. Powoduje brunatną zgniliznę i zamarcie drzewa po kilku latach. Grzybnia atakuje i opanowuje rdzeń drzewa i zmienia ją w brązową, kruchą masę.

Występuje również pod nazwą:- żagwica siarkowa - Grifola sulphurea  (Bull. ex Fr.) Pil.; płachcianka siarkowa - Polyporus sulphureus (Bull.) Fr.; pieprznik siarkowy - Polypilus sulphureus P. Karst.

W internecie
1.http://www.idsystem.cz/mushrooms/imghouby/LaetiporusSulphureus2.jpg
2.http://www.uoguelph.ca/~gbarron/MISCE2002/lsulphur.htm
3.http://www.pilzepilze.de/piga/zeige.htm?name=laetiporus_sulphureus
4.http://swefungi.se/PAGES_IO/Laetiporus_sulphureus.html
5.http://www.mushroomexpert.com/laetiporus_sulphureus.html 


Opr. Vito
Foto: Wiesław Kamiński, Tadeusz Ruchlewicz, Gabi, Anna Hreczka , Leszek Słowiński

Inne polyporus:

Polyporus lentus
Żagiew wieńcowa
Polyporus alcularius
Żagiew włosistobrzega
Polyporus alveolaris
Żagiew wielkopora
Polyporus badius
Żagiew kasztanowa
Polyporus brumalis
Żagiew zimowa
Polyporus ciliateus
Żagiew orzęsiona
Polyporus melanopus
Żagiew ciemnonoga
Polyporus mori
Żagiew wielkopora
Polyporus rhizophilus
Żagiew korzonkowa
Polyporus sqamosus
Żagiew łuskowata
Polyporus tuberaster
Żagiew guzowata
Polyporus umbellatus
Żagiew okółkowa
Polyporus varius
Żagiew zmienna

 

 

Opracował: Grzybozbieracz/Zenit

Mapa występowania grzybów

Uwaga! Znaleziono miejsca (1) na mapie występowania grzybów. Zobacz mapkę »